DOLAR 31,0002 0.28%
EURO 33,5072 0.16%
ALTIN 2.021,970,51
BITCOIN %
Ankara
10°

PARÇALI BULUTLU

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

57 okunma

‘Diktatör Erdoğan aniden meşru lider oluverdi’

ABONE OL
5 Haziran 2023 18:30
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Batı medyasının ve muhalif yorumcuların Türkiye’deki seçim sonuçlarının ortaya çıkmasıyla birlikte değişen yaklaşımlarını eleştiren Yeni Şafak yazarı Prof. Öğün, muhalefet çevresinin içinde bulunduğu durumu da değerlendirdi.

“ERDOĞAN DEVRİNİN SONUNUN GELDİĞİNİ BİLDİRİYORLARDI”

2023 seçimlerinin kesin bir şekilde neticelendiği vakte kadar “Batılı” siyâsal iktidâr odaklarının kesin olarak Tayyip Erdoğan ve AK Parti karşıtı bir konumda olduğunu düşündüren çok sayıda emâre mevcuttu. Bilhassa Avrupa matbuatı, bâzıları düpedüz hakâret dâvâlarının mevzuu olacak kapak ve başlıklarla neşredildi. Muhtemelen Türkiye’de faaliyet gösteren Batılı sefirlikler, merkezlerine gönderdikleri bilgi notlarından başlayarak her nev’i raporlamada Erdoğan devrinin sonuna gelindiğini bildiriyorlardı. Bu değerlendirmeleri alan merkez kadroların zihinlerinde, bayağı bayağı bir post-Erdoğan devrinin senaryoları şekillenmeye başlamıştı.
Neticeler ortaya çıkınca büyük bir şaşkınlık geçirmiş oldukları düşünülebilir. Ama onların şaşırmasına bizim de şaşırmamız gerekmiyor. Bu değerlendirmeleri muhtemelen kendilerine müzâhir gazetecilerden veyâ araştırma şirketlerinin verilerinden derliyorlardı.

MODERN VE GELENEKSEL ZİHİN

Hâriçte manzara ilginç bir şekilde seyretti. Beklentiler ters tepince hemen vaziyeti toparladılar. Bu haslet hakîkaten de modern zihniyete hastır. Geleneksel zihniyet, bir defâ bozguna uğramaya görsün, toparlanması zamân alır. Mütemâdiyen geri dönüşler yapar ve yaşanmış olanı tekrar tekrar yaşar. Bu da onun toparlanmasına mânî olur. Hâsılı bu bir nev’i kapandır ve kendisini kuranı içine alır. Kapanı yöneten duygu kahırdır ve bir türlü dinmez. Geleneksel zihin, yaşanmış olan ile yaşanan arasında mütemâdiyen kısa devre yapar.

“DİKTATÖR ERDOĞAN ANİDEN MEŞRU LİDER OLUVERDİ”

Modern zihin, kısa devre yapacak olan akımı topraklar ve ondan kurtulmuş olur. Derhal unutmak; daha yerinde bir ifadeyle unutuyor görünmek, dozu ayarlanmış bir amnezi ile yaşamak modern bir ustalıktır. Bu sûretle aktüel olana dâima bir saha yaratılmış olur. Kültürel düzlemde Anglosaksonların bunda Kıt’a Avrupalılara kıyasla çok daha mahir olduklarını söyleyebiliriz. Seçimden evvel “gitmeli” (must go) denilen ve diktatör olarak tarif edilen Erdoğan için benzer mahreçler bu defa ifadeye küçük bir edat ilâvesi yapıp “devâm etmeli” (must go on) deyiverdiler. Otokrat, diktatör Erdoğan aniden “demokrasi” imtihânını başarıyla veren bir meşrû lider oluverdi.

“EĞER TEMEL ENDİŞEMİZ AHLÂK İSE…”

Modernlere has pratiklik veya pragmatiklik bu hasletin bir fonksiyonudur. Kimileri bunu esneklik olarak selâmlar ve kıymet verir. Kimileri ise bunu tükürdüğünü yalamak olarak lânetler. Katı olan her şeyin buharlaştığını bilen birisi olarak esnekliği kategorik olarak küçümseyecek değilim. Ama bunu yücelttiğim de zannedilmesin. Amnezinin hayâtın merkezine oturduğu modern dünyada, her şeyi unutturmak da mümkün demektir. Unutmanın ve unutturmanın mümkün olduğu vasat ne kadar ahlâkîleştirilebilir ki? Nihayette bunların, ahlâken sorunlu başka bir kavram olan fırsatçılıkla (oppotunism) bitiştiğini de ihmâl ediyor değilim. İşledikçe kangrenleşen ve çözümü olmayan sorunların tarafların ortak rızasıyla unutulmasından yana olduğumu hep yazdım ve söyledim. (Mesela, Ermeni “soykırımı meselesinin, tarafların ortak karârıyla unutulması gerektiğini düşünürüm). Bunun dışında hatırlamanın elden bırakılmaması gerektiğini düşünüyorum. Eğer temel endişemiz hâlâ ahlâk ise, ahlâkın asgarî olarak ve herhangi birisinin cilvesine kapılmaksızın, yaşanmış, yaşanan ve yaşanacaklar arasında bağ kurmayı gerektirdiğini dikkatten kaçırmamak gerekir.

“AĞIR ANALİZ PATLATAN ABİLER, ABLALAR”

Tabiî ki dahilde manzaranın seyri başka oldu. “Bu defa tamam, %60 ile geliyoruz” diyenlerin vasatları hemen en kolayına sapıp ya halkın irâdesini aşağılama yâhut birbirlerini suçlama yoluna girdiler. Ağır entelektüel kalemler ise, mağlûbiyetin “derin” sosyolojik, kültürel yorumlarını yapmaya başladılar. İyi de bunların pek çoğu seçimden evvel, hatta bizzât seçim sürecinde görülebilirdi. “Muhalefet neden kaybetti?” diye başlıklar atıp, madde madde açıklamalarda bulunanlara sormak lâzım: Haçan bunları biliyordunuz da neden zamânında yazıp konuşmadınız?

Dâhilde yaşananların ne esneklikle, ne pragmatiklikle ne de hadiseyi şuurlu bir gömmeyle alâkasının olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim. Erdoğan’ın zaferi üzerinden halka kızan, lânet okuyan veya kendi aralarında kavga eden kanaat önderlerine zaten diyecek bir şey yok. Ben en çok ağır analizler patlatan abilere, ablalara takılmış durumdayım. Ermeni, Kürt, Alevî meseleleriyle yüzleşelim demekten bir lâhza geri kalmayanların kendileri mevzu olduklarında sergiledikleri bu pişkinliğe, yüzsüzlük demeyip de ne demeli acaba?

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP
300x250r
300x250r

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız.

deneme
dedektif | özel dedektif | fixbet giriş